يك گروه از محققان با بررسي ساختار ژنتيكي گربه هاي خانگي به اين نكته پي برده‌اند كه گربه‌ها فاقد گيرنده‌هاي حسي لازم براي درك مزه شيرينها هستند.


گيرنده‌هايي كه روي زبان اغلب پستانداران از جمله انسان موجودند مي‌توانند مزه شيريني را شناسايي كنند و اطلاعات مربوطه را به مغز انتقال دهند و بخش مختص به خوشي را در مغز تحريك كنند.

گيرنده‌هاي روي زبان داراي يك زوج از پروتئينهاي تي ‪۱‬آر‪۲‬ ‪ T1R2‬و تي ‪۱‬آر‪۳‬ ‪T1R3‬هستند كه به يكديگر متصلند.
زماني كه مولكولهاي شكر به اين گيرنده‌ها متصل مي‌شود آنها مجموعه‌اي از واكنشهاي شيميايي را در درون سلول به راه مي‌اندازند كه در نهايت به صورت يك علامت نشاندهنده شيريني به مغز ارسال مي‌شود.

دانشمندان براي نخستين بار در دهه ‪ ۱۹۷۰‬در رفتار گربه‌ها به بي‌علاقگي آنها به مزه شيريني پي بردند اما نتواستند علت اين امر را تشخيص دهند.

اكنون به گزارش پايگاه اينترنتي نشريه علمي نيچر جوزف براند و همكارانش از مركز مونل براي بررسي حواس شيميايي واقع در فيلادلفيا در ايالت پنسيلوانيا موفق شده‌اند با بررسي بخشي از ساختار ژنتيكي گربه خانگي كه مسوول رمز كردن اطلاعات مربوط به دو پروتئين ياد شده است دريافته‌اند كه ژني كه بايد پروتئين تي ‪ ۱‬آر ‪ ۳‬را توليد كند فاقد ‪ ۲۴۷‬زوج پايه در مولكول دي ان آ است بنابراين نمي‌تواند پروتئين مورد نظر را به نحو كامل توليد كند.

فقدان ‪ ۲۴۷‬پايه در ساختمان اين ژن در روي مولكول دي ان آ منجر به آن مي‌شود كه طول مولكول پروتئين تي ‪ ۱‬آر‪ ۳‬در بدن گربه كوچكتر از حد عادي باشد.

دانشمندان دربررسيهاي خود در موجودات زنده از گونه‌هاي مختلف دريافته‌اند كه هر ژني كه وجود آن براي بقاي يك جاندار حياتي نباشد در طول زمان بيشتر دچار جهش مي‌شود.

به عكس ژنهايي كه كاركردهاي حياتي براي يك موجود زنده دارند، بشدت مورد محافظت قرار مي‌گيرند تا در ساختارشان تغييري داده نشود.

در بدن انسان بسياري از ژنهايي كه در سيستم بويايي جاي داشته‌اند به چنين سرنوشتي دچار شده اند. از آنجا كه وجود اين حس براي آدمي اهميت حياتي نداشته كاركردشان تقليل يافته و به اين ترتيب حس بويايي آدمي به مراتب از اين حس در حيوانات ديگر ضعيف تر است.

گربه‌ها چون گوشتخوارند احتمالا نيازي به ذائقه‌اي كه شيريني را برايشان مشخص مي‌كند، ندارند.

براند و همكارانش در بررسيهاي خود دريافته‌اند كه علاوه بر گربه‌ها، ببرها و چيتاها نيز فاقد ژني هستند كه طعم شيريني را براي آنها مشخص مي‌سازد. اين محققان اكنون در صددند مشخص سازند آيا حيوانات گوشتخوار ديگر مانند كفتارها نيز فاقد اين ژن هستند يا نه.